Eefje

“Mijn tip aan iedereen die twijfelt: ga het gewoon doen. Ik kan wel huilen als ik denk wat het me heeft gebracht. Ik zag het ook bij bijna alle deelnemers in mijn groep.”

Eefje

"Ik weet pas een paar maanden dat ik diabetes heb. Voor mijn diagnose was ik moe, had ik veel vage klachten, dronk veel en moest vaak plassen. Ik was al bij de internist geweest en hij dacht dat het misschien long-covid was. Helaas is er toen vergeten mijn bloedsuiker te checken… Ik ook niet, terwijl ik verpleegkundige ben. Er ging gewoon nooit een belletje rinkelen. Ik was vooral moe. Toen de diagnose kwam, was ik geschrokken, maar voelde ik ook opluchting: er was eindelijk een verklaring voor die vage klachten. Pas later besefte ik dat er goed mee te leven valt.

Ik ben meteen gaan onderzoeken wat ik kon doen en ben minder koolhydraten gaan eten. Gelukkig had ik snel een afspraak bij de praktijkondersteuner, die me vertelde over Keer Diabetes2 Om. Mijn grootste motivatie was simpel: ik wil gezond zijn. Mijn vader heeft ook diabetes en heeft er weinig aan gedaan, waardoor hij nu een deel van zijn voet moet missen en het niet goed met hem gaat. Dat wil ik niet. Ook wil ik zo min mogelijk medicatie gebruiken. De enige drempel was dat ik gewoontes moest opgeven. Snoepen en snacken deed ik graag, dus ik moest mezelf afvragen: ben ik bereid dit op te geven?

De grootste veranderingen in mijn leefstijl zijn minder eetmomenten, meer groente en meer bewegen. Ik heb alle informatie van het programma opgezogen en ben er vol voor gegaan. Ik zocht lekkere recepten en een manier die bij mij past. Het helpt als je weet hoe en wat je moet doen. Ik ging echt als een speer! De resultaten? Ik ben niet meer moe. Ik heb weer energie. Ik voel mij frisser (tja, door al die groenten haha). Ook ben ik 30 kilo afgevallen. Dat merk ik zelf en ik krijg complimentjes van anderen. Hoewel ik het daar niet per se voor doe, werken ze toch heel motiverend!

De belangrijkste les die ik heb geleerd? Het gaat om de drie eetmomenten en welke voedingsmiddelen goed zijn. Er is nog zoveel dat je wél kunt eten! En ik ontdekte dat ik echt een groentetypje ben.

Mijn tip aan iedereen die twijfelt: ga het gewoon doen. Ik kan wel huilen als ik denk wat het me heeft gebracht. Ik zag het ook bij bijna alle deelnemers in mijn groep. Soms gaat het even minder, maar daarna gaat de knop weer om. Het zijn geen weken dat het slecht gaat, maar momenten op een dag. Daarna ga ik weer fris aan de slag en volgen er weer dagen dat alles goed gaat. Ik ben trots op mezelf. Dus echt: ga het doen!"