VL Column: Twee marathons

Stel je voor. Je loopt een marathon. Je hebt keihard getraind en begon gemotiveerd aan de uitdaging, want je wilt iets groots doen. Elke stap kost moeite, maar je bijt door. En dan, bij de finishlijn, blijkt je er nog een te moeten lopen om te kunnen finishen. Het publiek is weg. Je benen zijn op. Maar je blijft lopen.

Dat is pionieren in de leefstijlsector. En Voeding Leeft doet het nu al vijftien jaar.

Ik ken de frustraties. De mooie plannen die stranden op discussies over de verkeerde pockets, onbegrijpelijke bureaucratie, of de eeuwige vraag om nóg meer bewijs. Terwijl mensen buiten wachten op hulp die al lang bewezen werkt. Het systeem wil niet altijd wat het systeem nodig heeft.

Maar Voeding Leeft laat zich niet vermorzelen. Jullie blijven vallen. Als de druppel die de steen uitholt. Niet met brute kracht, maar door er gewoon door te gaan, jaar na jaar. Marathon na marathon.

Wat mij het meest raakt, is waaróm jullie dit doen. Niet voor aandeelhouders. Niet voor persoonlijk gewin. Maar voor de mensen die jullie kunnen helpen meer uit het leven te halen. En dat lukt: voor zoveel mensen al. Dat is iets om trots op te zijn.

Bovendien laten jullie het er niet bij. Jullie delen jullie kennis, openen deuren voor anderen, en trekken de hele sector mee omhoog. Dat is geen gewoon ondernemerschap. Dat is het soort ondernemerschap waar de maatschappij op zit te wachten.

Dat past uitstekend bij Noaber, en daarom steunen we jullie ook van harte.

Dus: gefeliciteerd met vijftien jaar. En misschien vraag je je af wanneer die medaille voor de marathon er nou komt?

Die verdien je niet bij de finishlijn. Die verdien je onderweg. Elke keer dat je doorloopt terwijl dat eigenlijk niet meer kan.

Jullie dragen hem al lang.

--

Elke 3 weken geven we de pen door aan een nieuwe gastcolumnist ter ere van het 15 jarig bestaan van Voeding Leeft. Lees ze alle 15 de komende tijd. Tussendoor lees je natuurlijk ook van Barbara, Lotte en Nathalie.